::พื้นที่ส่วนตัวของช้านนนนน::

ยิ่งใกล้วัน ยิ่งหมดอะไรตายอยาก

ไม่มีอะไรที่ต้องมานั่งร้องไห้ เหมือนวันแรกๆ เหนื่อยนะ ยอมรับ

แต่ความรู้สึกวันก็บอกแบบนี้แระ ว่ารัก

รักแบบที่ไม่ต้องการสิ่งอื่นใด นอกจากความรักตอบแทนมา

อีกอย่างนึงที่ยอมรับว่ามานก็หายไปเช่นกัน ก็คือความเชื่อใจ

แต่มานก็กลับมาทุกครั้งที่เราได้คุยกัน

พอห่างกันแล้วมานคิดไปเยอะ คิดไปเยอะจริงๆ จับผิดนู่นนี่ ไปเรื่อย

สุดท้ายคนที่มานั่งพะวงก็คือตัวเองเราเอง หลายวันมานี้อยู่กับความไม่เชื่อใจจริงๆ

อะไรๆก็ฟังไม่เข้าหูเอาเสียเลย จิตตกขั้นสุดแล้ว - -"

เอาเรื่องนู้น ผูกเรื่องนี้ กลายเปงเรื่องในจินตนาการที่เลวร้าย

เราเองนี่แหละที่คิดหนัก ก็พอยิ่งใกล้วัน เราก็เป็นแบบนี้ เหอๆ

แต่ยังไงตอนนี้เราก็เชื่อใจคนที่เรารัก ก็รักไปแล้ว